Bedreigt derde recessie de eurozone?

Loopt de eurozone het risico in een derde recessie te belanden? Volgens de vooruitzichten van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) is dat niet onmogelijk. Maar komt dat echt als een verrassing? Economisten beseffen al maanden dat de eurozone vastroest door een bijna onbestaande groei. Italië zit in een recessie, en Frankrijk slaagt er niet in om hervormingen door te voeren. En dat zijn respectievelijk de derde en tweede economie in de eurozone! En ook bij koploper Duitsland sputtert de groei. Het is niet onmogelijk dat ook de Europese gangmaker in een recessie duikelt. Het IMF lijkt zich trouwens niet te vergissen: de recentste voorspellingen geven 40% kans aan de mogelijkheid dat de volledige eurozone in een recessie belandt! En IMF-directeur Christine Lagarde en haar experts zijn van oordeel dat er 20 tot 30% kans op deflatie bestaat.

Maar hoe zit het dan met China en de nieuwe groeilanden? Een goede vraag! China zet met 7,3% mooie groeicijfers neer. Maar dat getal ligt wel onder de niveaus die we van China gewoon zijn. Het is duidelijk dat de Chinese economie vertraagt. Een flink aantal experts twijfelt trouwens aan de correctheid van dit groeicijfer. Op basis van het reële elektriciteitsverbruik denken ze dat de Chinese groei niet, zoals aangekondigd, 7,3% bedraagt, maar eerder … 2%!

Brazilië gaat gebukt onder de Chinese vertraging, net als Rusland. Want dat voelt voluit de weerslag van de daling van de olieprijs (zijn belangrijkste exportproduct) en de schade die het westerse embargo toebrengt. Kortom, in de groeilanden moeten we geen gangmakers zoeken voor wereldwijde groei. En de Verenigde Staten dan? Die kennen een positieve groei, maar die schommelt rond de 2%. Dat is beter dan de eurozone, maar heel wat minder dan bij hun eerdere pogingen om zich uit de crisis te worstelen. Toen haalden de groeicijfers nog 4 tot 5%. Daar zitten we nu helaas ver van verwijderd.

Maar goed, die cijfers zijn niet nieuw. Dat ligt anders voor de financiële markten die tot oktober 2014 weigerden de macro-economische cijfers te erkennen en te integreren. Zoals ze ook geen aandacht schonken aan de geopolitieke en wereldgezondheidstendensen (Gaza, Oekraïne, Libië, Syrië, Irak, ebola, …). De recentste Duitsecijfers en de overtuiging dat de Europese Centrale bank (ECB) geen tovermiddelen voor handen heeft om de Europese kredietmarkten nieuw leven in te blazen, openden uiteindelijk de ogen van de financiële markten. Ik schrijf ‘uiteindelijk’ omdat de experts opgetogen zijn met deze terugkeer naar de realiteit. Een beurs is ongezond als ze alleen maar klimt omdat de centrale banken haar regelmatig een boost geven met de injectie van liquiditeiten. En als er door de lage interestvoeten geen alternatieven zijn. De grootste optimisten zeggen dat we moeten profiteren van de beurscorrecties om in de markt te stappen via de aankoop van aandelen in een of andere solide, maar laag genoteerde onderneming. Maar laten we duidelijk zijn: op korte termijn zijn de vooruitzichten voor de financiële markten nihil. Zeker niet als ze nu focussen op slecht nieuws dat ze tevoren maandenlang hebben ontkend. We zullen moeten wachten tot begin 2015 om meer duidelijkheid te krijgen. Dan pas zullen we weten of de driedubbele verlaging – van interestvoeten, euro en olieprijs – de marges van de Europese bedrijven weer wat ademruimte geeft. Wait and see.

Amid Faljaoui

Directeur bij Trends Magazine
Directeur Money Talk

Faljaoui01